مناظره ای که مناظره نبود!!

مناظره'>مناظره ای که مناظره نبود!!

هدایت کننده مناظره مصاحبهگر و خبرنگار نقش های متفاوتی دارند
و وظایف و مهارتهای آنان هم با یکدیگر متفاوت است.
خبرنگار کارش جمعآوری و گزارشدهی اخبار و وقایع است و معمولا کاری با تفسیر و تحلیل ندارد.
مصاحبهگر نقشی فعال تر دارد و با طرح پرسش های چالشی و کلیدی سعی در بیرون کشیدن اطلاعات و فهم دقیق تر موضوع دارد. البته این نقش نباید بشکل بازجویی و سین جیم کردن محض درآید کاری که بازجوخبرنگارها ! انجام می دهند.
بجای آن مصاحبه کننده باید درآن زمینه تخصص کافی داشته باشد تا بتواند پرسشدهای دقیق و درستی را مطرح کند
در غیر اینصورت مصاحبه یک طرفه و خسته کننده می شود و کمک چندانی به روشن شدن حقایق نمی کند.
در رسانه های وطنی کمتر از این نوع مصاحبه گر حرفه ای داریم. از قدیمی ها افرادی چون اسماعیل میرفخرایی که گویا این روزها دوران پیری را در استرالیا می گذراند
و از جدیدترها سیاووش صفاریان پور در برنامه رادیوم و قبل تر در برنامه علمی شبکه چهار
و اخیراً هم آقای دهباشی تا حدودی این شرایط مصاحبه کنندگی را دارند و می توانند مصاحبه شونده را به چالش بکشند و مصاحبه های جذابی را ترتیب دهند.
اما هدایت مناظره کار دیگریست. انچه در مناظره انتخابات ریاست جمهوری در تیرماه ۱۴۰۳ دیدیم مناظره نبود و مجری آن هم فقط شبیه یک روبات بود که ساعت و وقت مناظره کننده ها را اعلام می کرد! مناظره باید چالشی باشد و دو طرف یا چند طرف باهم رو در رو بحث کنند و این همه دقت روی نگه داشتن زمان در واقع جز پرت شدن ذهن مناظره کنندهها و ببینندها نتیجه ای ندارد.
هدایت کننده مناظره باید با طرح پرسش های چالشی و صد البته در کمال بی طرفی هر بار آتش بحث و مناظره را روشن کند نه اینکه کاملا منفعل باشد!